De Amerikaanse ontwerper George Nelson kreeg in 1947 de opdracht om een nieuwe klokkencollectie te ontwerpen. Vanuit de gedachte dat mensen tijd vooral aflezen aan de positie van de wijzers in plaats van cijfers, liet hij de wijzerplaten bewust zonder cijfers. Daarmee veranderde hij de klok van een puur functioneel object in een decoratief interieurstuk. In 1949 werd de eerste collectie gelanceerd, bestaande uit 14 wand- en tafelklokken. Elk ontwerp heeft een eigen vorm, kleur en materiaal, maar deelt hetzelfde principe: een grafisch, minimalistisch ontwerp zonder cijfers dat tijd op een intuïtieve manier weergeeft.